هفتادونهمین جشنواره فیلم کن در حالی در سواحل لاجوردی جنوب فرانسه آغاز شد که پرسش قدیمی این رویداد بار دیگر پررنگ شده: آیا کن قرار است خانه سینمای مولف بماند یا سکوی پرتاب فیلم‌هایی باشد که با گردش مالی میلیارد دلاری صنعت سرگرمی گره خورده‌اند. غیبت پررنگ استودیوهای بزرگ هالیوود در دوره امسال، در کنار حضور فیلمسازان سرشناس سینمای هنری جهان، این پرسش را که آیا کن به ریشه‌هایش بازمی‌گردد یا دور شدن از سینمای پولساز می‌تواند از قدرت رسانه‌ای و اقتصادی آن بکاهد، جدی‌تر کرده است. کن همیشه ترکیبی از دو تصویر بوده است: از یک‌ سو فرش قرمز، لباس‌هایی که از هفته مد فاخر پاریس می‌آیند، پله‌های مشهور کاخ جشنواره و ستاره‌هایی که زیر نور فلاش‌ دوربین‌ها از آن‌ها بالا می‌روند و از سوی دیگر، سینمایی که برای نام فیلمساز، نگاه شخصی و زبان هنری ارزش قائل است. امسال گویا کفه ترازو بیشتر به سمت سینمای مولف و فیلمسازان بین‌المللی سنگینی می‌کند. جشنواره کن ۲۰۲۶ از ۱۲ تا ۲۳ مه برگزار می‌شود و ۲۲ فیلم در بخش رقابتی برای کسب نخل طلا تلاش می‌کنند. ریاست هیئت‌داوران این دوره بر عهده پارک چان‌ــ‌ووک، فیلمساز کره‌ای، است. Read More This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field) در فهرست رقابتی امسال، نام‌هایی دیده می‌شود که بیشتر با سینمای هنری و جشنواره‌ای شناخته می‌شوند تا گیشه‌های میلیارد دلاری. پدرو آلمودوار، فیلمساز اسپانیایی، با «کریسمس تلخ»، اصغر فرهادی با «داستان‌های موازی»، هیروکازو کورئیدا با «گوسفندی در جعبه»، کریستین مونجیو با «آبدره» (Fjord)، پاول پاولیکوفسکی با «سرزمین پدری»، ریوسوکه هاماگوچی با «ناگهان» و لوکاس دونت با «بزدل» از جمله نام‌های مطرح این دوره‌اند؛ ترکیبی که نشان می‌دهد کن، دست‌کم در بخش رقابتی، همچنان می‌خواهد اعتبارش را بر پایه سینمای مولف جهانی، تعریف کند. البته آثار سینمای آمریکا و بریتانیا نیز کاملا غایب نیستند، اما بیشتر در قالب فیلم‌های مستقل یا هنری حضور دارند، نه تولیدات استودیویی بزرگ. «ببر کاغذی» به کارگردانی جیمز گری و با بازی آدام درایور و اسکارلت جوهانسون و «مردی که دوست دارم» از آیرا ساکس با بازی رامی مالک، نمونه‌هایی از این حضورند. این نوع فیلم‌ها به کن نزدیک‌ترند؛ آثاری که ممکن است ستاره داشته باشند، اما منطق تولید و عرضه آن‌ها با فیلم‌های پرهزینه و پرفروش آمریکایی فرق می‌کند. آنچه امسال بیش از حضور فیلم‌ها خبرساز شد، غیبت هالیوود بود. نه «اودیسه» کریستوفر نولان، نه «روز افشا» اثر استیون اسپیلبرگ، نه «حفار» (Digger) آلخاندرو گونزالس اینیاریتو و نه «کلیف بوت» دیوید فینچر به ساحل کن نیامدند. این غیبت ادامه روندی به نظر می‌رسد که استودیوهای بزرگ را درباره رونمایی از فیلم‌های پرهزینه در جشنواره‌ها محتاط‌تر کرده است، زیرا یک استقبال سرد، نقدهای تند یا نشست خبری پرحاشیه چند ماه‌ پیش از اکران عمومی، می‌تواند به فروش فیلم آسیب بزند. گزارش‌ها درباره شکست نسبی «جوکر: جنون مشترک» پس از واکنش‌های منفی در ونیز و استقبال نه‌چندان گرم از «ایندیانا جونز و گردونه سرنوشت» در کن، نمونه‌هایی از این نگرانی‌اند. با این‌ حال در سال‌های اخیر، کن به یکی از مسیرهای مهم رسیدن فیلم‌های هنری به فصل جوایز تبدیل شده است. دو سال پیش، «آنورا» (Anora)، ساخته شان بیکر، ابتدا نخل طلا را برد و سپس اسکار بهترین فیلم، بازیگر زن و کارگردانی را دریافت کرد. در سال گذشته نیز چند فیلم منتخب کن در فصل جوایز نقش پررنگی داشتند. جشنواره کن امسال با ادای احترام به پیتر جکسون، کارگردان سه‌گانه «ارباب حلقه‌ها»، آغاز شد و او نخل طلای افتخاری سال را دریافت کرد. حضور جکسون در افتتاحیه از این جهت معنادار بود که او فیلمسازی است که میان جهان سینمای مولف، سرگرمی عامه‌پسند و تولیدات صنعتی عظیم ایستاده است. سه‌گانه «ارباب حلقه‌ها» هم از نظر هنری تحسین شد و هم میلیاردها دلار فروش داشت؛ بنابراین انتخاب او برای تجلیل، خود نشانه‌ای از همان تنش قدیمی کن است: هنر یا سرگرمی، سینمای شخصی یا صنعت جهانی عظیم . افتتاحیه جشنواره همچنین با حضور جین فوندا و گونگ لی همراه بود. فوندا در سخنانش گفت که «سینما همیشه نوعی مقاومت بوده است»؛ جمله‌ای که با فضای سیاسی و فرهنگی امسال کن هماهنگ بود. سیاست، هوش مصنوعی و آینده هالیوود از موضوع‌های اصلی روز نخست جشنواره بودند. پارک چان‌ــ‌ووک، رئیس هیئت‌داوران، نیز تاکید کرد هنر و سیاست با هم در تضاد نیستند و نمی‌توان فیلمی را فقط به‌ دلیل داشتن پیام سیاسی کنار گذاشت. همان‌طور که نمی‌توان فیلمی را به‌ دلیل سیاسی نبودن رد کرد. دمی مور، عضو دیگر هیئت داوران که دو سال پیش با «ماده» در کن تحسین شد، به بحثی دیگر نیز دامن زد: هوش مصنوعی. او در نشست آغازین گفت هوش مصنوعی آمده است و جنگیدن با آن شاید نبردی از پیش باخته باشد. بنابراین باید برای کار کردن با آن راهی پیدا کرد، هرچند هنوز روشن نیست آیا از هنرمندان و نیروی انسانی به‌قدر کافی محافظت می‌شود یا نه. پوستر رسمی جشنواره امسال نیز به «تلما و لوییز» (Thelma & Louise) اشاره دارد؛ فیلمی که ۳۵ سال پیش در کن به نمایش درآمد و هنوز نمادی از جسارت، رهایی و سینمایی است که میان سرگرمی و نقد اجتماعی حرکت می‌کند. کن بخشی از نفوذ جهانی خود را مدیون پیوند با سینمای بزرگ، ستاره‌های هالیوود و تصاویر پرزرق‌وبرق فرش قرمز است. اگر استودیوهای بزرگ به این نتیجه برسند که حضور در جشنواره‌ها برای پروژه‌های چند صد میلیون دلاری آنان بیش از آنکه فرصت باشد، چالش است، کن ممکن است بخشی از قدرت تبلیغاتی خود را از دست بدهد. در مقابل، اگر جشنواره بتواند جایگاهش را به‌عنوان مهم‌ترین ویترین سینمای مولف و مسیر معتبر جوایز حفظ کند، همین فاصله گرفتن از سینمای صنعتی می‌تواند به تقویت هویت اصلی آن منجر شود. کن امسال درست در همین نقطه ایستاده است؛ جایی میان هنر و سرگرمی، میان فرش قرمز روی پله‌های مشهور و سالن‌های تاریک نمایش. میان فیلم‌هایی که برای میلیاردها دلار فروش ساخته می‌شوند و آثاری که جهان را از نگاه یک فیلمساز بازآفرینی می‌کنند. پرسش اصلی این است که آیا جشنواره می‌تواند بدون اتکا به غول‌های هالیوودی، همچنان مرکز توجه جهان سینما بماند، یا در دوره‌ای که صنعت سرگرمی بیش از هر زمان دیگر جهانی، پرهزینه و محتاط شده است، بازگشت به سینمای مولف برای کن آزمون پرخطری خواهد بود. جشنواره فیلم کنجشنواره فیلم کن ۲۰۲۶جشنواره کنجشنواره کن ۲۰۲۶جشنواره سینماییسینمای مولفهالیوود کن همیشه ترکیبی از دو تصویر بوده است: فرش قرمز و لباس‌هایی که از هفته مد فاخر پاریس می‌آیند و سینمایی که برای نام فیلمساز، نگاه شخصی و زبان هنری ارزش قائل استایندیپندنت فارسیچهارشنبه, مه 13, 2026 - 14:45 <p dir="rtl">هیئت داوران هفتادونهمین جشنواره فیلم کن‌ــ رویترز</p> related nodes: بنیاد فیلم دریای سرخ عربستان سعودی با «داستان‌های موازی» اصغر فرهادی و چهار فیلم دیگر به کن می‌روداهدای جایزه «نخل طلای کن ۲۰۲۵» به جعفر پناهی با چه واکنش‌هایی همراه شد؟چه کسانی می‌توانند روی فرش قرمز کن بروند؟Type: newsSEO Title: هفتادونهمین جشنواره کن؛ رقابت میان سه‌گانه سینمای مولف، صنعت سرگرمی و هوش مصنوعیInner related node: بنیاد فیلم دریای سرخ عربستان سعودی با «داستان‌های موازی» اصغر فرهادی و چهار فیلم دیگر به کن می‌روداهدای جایزه «نخل طلای کن ۲۰۲۵» به جعفر پناهی با چه واکنش‌هایی همراه شد؟چه کسانی می‌توانند روی فرش قرمز کن بروند؟copyright: